Mûrat Arslan ku piştî 30 salan ji Girtîgeha Hejmar 1 a Dumluyê ya Erziromê hat berdan. Arslan, got: “Niha ji hêla fîzîkî ve azad im lêbelê heta hevalên me û Rêbertî azad nebin dê ev têkoşîn neqede.”
Mûrat Aslan ku 30 salan di girtîgehê de bû û li Girtîgeha Hejmar 1 a Dumlu ya Erziromê dihat ragirtin, îro di danê sibehê de hate berdan. Arslan ji hêla malbata xwe ve li pêşiya girtîgehê hate pêşwazîkirin. Arslan, tevî malbata xwe derbasî Agiriyê bû û di têketina bajar de bi girseyî hate pêşwazîkirin. Rêxistinên DBP û DEM Partiyê yên bajar û navçeyan, Hevşaredarê Agiriyê Mehmet Akkuş, rêveberiya Komeleya Çand û Ziman a Kurdî-Zan Araratê û gelek kes tev li pêşwazîkirinê bûn.
Arslan bi dirûşma “Bijî berxwedana zindanan” hat pêşwazîkirin û li vir axaftineke kin kir. Arslan, got ku tiştên jiyayîn ne tiştên hêsan in û got: “Ez di nava hestên pir mezin de me. Hatina min a warê min, dîtina malbat û hevalên xwe ez gelek keyfxweş kirim. Têkoşîna me, têkoşîneke wisa ye ku bedelên mezin dixwaze. Jixwe ev têkoşîn bi xwe bedel e. Ji vê saetê şûnde ya girîng ew e ku em têkoşînê mezintir bikin.”
Arslan bal kişand ser pêvajoya Aştî û Civaka Demokratîk û got: “Weke her kes dizane pêvajoyeke nû dest pê kir. Di vê pêvajoyê de dê avakirineke nû çêbibe û tişta dikeve ser milê me çibe em amade ne. Ez niha ji hêla fîzîkî ve azad im lêbelê heta hevalên me û Rêbertî azad nebin dê ev têkoşîn neqede.”
Arslan piştî axaftinê kevoka aştiyê firand.
