Şaxên Egîtîm-Senê yên li bakurê Kurdistanê û Tirkiyeyê bi daxuyaniyeke hevpar kuştina hempîşeya xwe Fatma Nûr Çelîk şermezar kir û xwestin berpirsyar hesabê bidin.
Şaxên Sendîkaya Kedkarên Zanîstê û Perwerdehiyê (Egîtîm-Sen) yên li bakurê Kurdistan û Tirkiyeyê kuştina mamosteya bi navê Fatma Nûr Çelîk a li Lîseya Anatoliyayê ya Teknîk û Pîşeyî ya Borsa Stenbolê mamoste bû şermezar kir û xwest ku berpirsyarên bûyerê bên cezakirin. Hemû şaxan bi awayekî hevpar daxuyanî dan. Şaxa Egîtîm-Senê ya Sêrtê jî li pêşiya avahiya Midûriyeta Perwerdehiyê ya Neteweyî ya Sêrtê daxuyanî da. Di daxuyaniyê de gelek mamoste amade bûn. Endamê Lijneya Rêveber a Egîtîm Senê Vedat Tatli metna hevpar xwend. Li aliyê din Egîtîm-Senê Amed, Şirnex, Wan, Dêrsim, Riha, Semsûr, Dîlok, Mêrsîn û Hatay di nav de li gelek bajarên bakurê Kurdistanê û Tirkiyeyê daxuyanî da.
Metna daxuyaniyê ya hevpar bi vî rengî ye:
“Wezareta Perwerdehiyê ya Neteweyî hişyariyên me paşguh kiriye û di pêkanîna polîtîkayên daîmî de pêşî li van bûyeran nagire. Ji ber ku gavên berbiçav û mayînde nehatine avêtin tundî kûrtir bûye. Rastiya ku êrîşek bi tiştekî tûj dikare li dibistanekê were kirin, bi zelalî kêmasiya mekanîzmayên ewlehiyê nîşan dide. Divê mekanîzmayên piştgiriyê ji bo pêşîgirtina li tundiyê û li dibistanan bi ciddî bên nirxandin. Koka tundiyê ne tenê hêrsa takekesî ye. Zimanê tund û polarîzeker di medya, siyaset û burokrasiyê de her ku diçe rewa dibe. Gotûbêjên ku xebatkarên perwerdehiyê hedef digirin, bêrûmet dikin û ji wan dûr dixin. Zêdebûna çalakî û pratîkên ku bingehek pedagojîk tune ye û xwezaya zanistî ya perwerdehiyê paşguh dike. Ji aliyekî din ve, kûrbûna xizaniyê û hesta bêhêvîtiyê di nav ciwanan de jî faktorên girîng ên civakî ne ku xetereya tundî zêde dikin. Lawaziya polîtîkayên civakî, nebaşiya xizmetên rêberî û şêwirmendiya psîkolojîk vê rewşê girantir dike. Em bang li hemû rayedaran û bi taybetî li Wezareta Perwerdehiya Neteweyî dikin ku tavilê polîtîkayeke berfireh, zanistî û beşdar li ser ewlehiya dibistanan pêk bîne.”
Daxwaz wiha hatin rêzkirin:
“* Divê xizmetên rêberî û şêwirmendiya psîkolojîk werin xurtkirin.
* Divê ji bo her dibistanê hejmareke têr a personelên pispor bêne tayînkirin.
* Divê bernameyên destwerdana zû û piştgiriyê ji bo xwendekarên di xetereyê de werin bicîhanîn.
* Ji bo pêşîlêgirtina tundiyê ya li dibistanan divê planeke çalakiyê ya mecbûrî bê amadekirin.
* Ji bo parastina navdariya pîşeyî ya xebatkarên perwerdehiyê û pêşîgirtina li hedefgirtina wan divê helwestek zelal û zelal were girtin.
* Divê ev êrîş ji hemû aliyan ve were zelalkirin. Kesên ku îhmala wan heye divê bên tespîtkirin û berpirsyar hesab bidin. Divê ev êş neyê veşartin da ku pêşî li bûyerên wekhev ên di pêşerojê de biqewimin bê girtin.”
‘Hawîrdoreke ewle’
Egîtîmsenê di berdewama daxuyaniya hevpar de bal kişand ser şert û mercên ewlehiyê û wiha got: “Wekî xebatkarên perwerdehiyê, em hawîrdoreke xebatê ya ewle dixwazin. Ev daxwaz ne îmtiyazeke, mafekî herî bingehîn e. Pêvajoyek perwerdehiyê ya baş nikare li dibistaneke ne ewle were meşandin. Em ê dibistanên xwe radestî tundiyê nekin. Em ê parastina mafê mamoste û xwendekaran bidomînin ku di hawîrdorek perwerdehiyê ya ewle, aram û baş de bin. Em bejna xwe li ber bîranîna hevkara xwe ya jiyana xwe ji dest da bi rêzdarî ditewînin. Em dixwazin were zanîn ku em ê têkoşîna xwe bi biryardarî bidomînin da ku pêşî li êşên bi vî rengî bê girtin.”
