Li Amedê di mitînga 8ê Adarê de peyama Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan ku ji bo jinan şandiye hat xwendin. Abdullah Ocalan got: “Ruhê vê serdemê siyaseta demokratîk e, zimanê vê serdemê jî zimanê aştiyê ye. ‘Banga Aştî û Civaka Azad’ di heman demê de ji bo jinan Ronesans e.”
Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan bi boneya 8ê Adarê Roja Jinan a Cîhanê peyamek ji jinan re şand. Name hem di mitînga 8ê Adarê ya li Amedê hem jî di mitîngên li bajarên din de hat xwendin. Li Amedê name hem bi Kurdî hem jî bi Tirkî ji aliyê parêzera Abdullah Ocalan, Suzan Akîpa ve hat xwendin.
Nameya Abdullah Ocalan a ji bo 8ê Adarê bi vî rengî ye:
“Destûra min a bingehîn, bi we re jiyaneke efsûnî ye!
Ez ferqa vê yekê de me ku, li ser xaka xwebûnê hûn rastiya miroviyê bi her awayî dijîn. Hûn jinên xwedî nirxên efsûnî, min tu caran dev ji jiyana bi we re berneda. Ev jiyana bi bî vî halî, bû rista bingehîn ku min li ser pêyan digire. Lê, rastiya ku cara yekem ewqas bi heybet û azad e, wê bi qasî pêşînên din ên Mezopotamyayê bi heybet be. Belkî jî ev yek pêk hatibe. Meseleya azadiya jinan hê jî girîngeya xwe diparêze. Pêvajoya komunalîst a demokratîk rewşa nûjen a civakbûyîna jina pêşeng e. Bidestxistina rastiya civakî jî encax bi vê rêbazê mumkun e. Heya ku çanda tecawizê/destdirêjiya zayendî têk neçe, di qadên zanistî, estetîk û olî de heqîqeta civakî jî dernakeve holê. Wekî ku ji Marksîzmê jî hat îspatkirin, heya ku çanda serdest a zilam di kûrahiya civaka serdema nû de neye fetisandin, serkeftina sosyalîzmê ne mumkun e. Rêya sosyalîzmê ji azadiya jinê derbas dibe. Heya ku azadiya jinê pêk neye hûn nikarin bibin sosyalîst. Sosyalîzm pêk nayê. Heya ku demokrasî nebe sosyalîzm jî nabe. Azmûna min a yekem a bi sosyalîzmê re, bi şêwaza axaftina bi jinekî re diyar bû.
Kesekî ku nizanibe bi jinekî re çawa biaxive, nikare bibe sosyalîst. Sosyalîsbûyîna zilamekî bi pêwendiya wî ya bi jinekî re girêdayî ye. Pîrozî ya jinê ye. Jin bi xwe gerdûn e. Zilam jî gerstêrkeke rêderketî ya derdora vê gerdûnê ye. Ji bo cara yekem bang li zarokê bike ya ku ziman afirand jin e. Afirînera çandê jin e. Afirînera civakê jî jin e. Pirozî û Xwedawendayî jî ya jinê ye. Ji bo jinan min bîrdoziya rizgariya jinan a ku ji çar qadan pêk tê, pêş xist. Ev teorî ye. Çanda jina pêşeng, serdema xwedawendayan di navbera Beriya Zayînê 10 hezar sal û 4 hezar salan de ye. Olên yek xweda bi Babîlê dest pê dikin. Destana Babîlê destana kolekirina jinê ye. Afirandina destana Babîlê yek ji hîmên bingehîn a mîtolojiya Mezopotamyayê ye. Di nevabera salên beriya zayînê 4 hezar û 2 hezar salan de ji bo çanda jinê têkçûyîn dest pê kir. Piştî ku çanda jina pêşeng hilweşiya, bi Mîtanîyan ve jina qesrê derket holê. Nefertîtî jî jineke ji qesrê ye. Jinên qesrê yên wê serdemê di pêvajoya dîrokî de bûn jinên ji malê yên vê serdemê.
Kesekî evîndar çawa evîna xwe dikuje?
Wekî ku hûn jî dizanin, çand û kevneşopiya Satî heye. Di çanda Satiyan de jin davêtin nav agir û dişewitandin. Di salên 1832an de jî ev yek pêk dihat. Piştre, Îngîlîzî dawîli vê çandê anîn. Vejîna ku wê ji nû ve pêk bê gelek girîng e. Divê jin ne di warê biyolojîk de, divê di warê çand, civakî û dîrokî de bê nirxandin. Wekî ku Simone De Beauvoir jî dibêje; jin ne ji zayînê ye, ji hebûnê ye. Ez ne dijberî evin û zewacê me. Lê, her roj li ser navê evînê cînayetên gelek hov pêk tên. Kesekî evîndar çawa evîna xwe dikuje? Ev ne evîn e. Heya niha gelek jin ji ber pêwendiya bi vî rengî întîxar kirin. Her wiha, çanda azad a jinê heye. Asta ku hatî hûn nêzî vê çandê ne. Jin hewl didin derkevin derveyî sînorên dayikbûyîn û hevjînbûyînê. Lê, hêj jî hûn encax ji sedî 10’ê çanda azad a jinê îdare dikin. A esas ew e ku, divê bi ferasetê şer bê kirin. Pergala civakî ya zilamên serdest her tim ji bo jinan pirsgirêkan diafirîne. Tundî heye, dagirkerî heye, ensestî heye, destdirêjiya zayendî heye, îxtîmala kuştina zarokên keç heye.
We bi eşqa Derwêşê Evdê û Edûlê silav dikim
Di pêşrojê de zarok bên kuştin hûnê çi bikin? Dema ez behsa çanda Satî dikim, ez bal dikşînim li ser vê rastiyê. Divê hûn bi vê çand û ferasetê re şer bikin. Di vî warî de kêmasî û nakokiyên we hene, xwe ji van kêmasî û nakokiyan rizgar bikin. Pirsgirêka jinê ji pirsgirêka Kurd kûrtir e. Pirgirêke bi vî rengî heye. Di vî warî de me destpêkeke piçûk pêk anî. Çanda şer û pevçûnê herî zêde li dijî jinan dimeşe. Têkbirina vê çandê dînamoya têkoşîna me ye. Ruhê vê serdemê siyaseta demokratîk e, zimanê vê serdemê jî zimanê aştiyê ye. ‘Banga Aştî û Civaka Azad’ di heman demê de ji bo jinan Ronesans e. Ez jinên ku guh didin banga min, bawerî bi jiyana hevpar tînin bi eşqa Mem û Zînê, bi eşqa Derwêşê Evdê û Edûlê ya nûjen silav dikim û 8ê Adarê Roja Jinan a Cîhanê pîroz dikim.
Bi silav û hezkirinên xwe.
Abdullah Ocalan”
