Stenbol – Velîde Arvas (Dîcle Ela) di sala 2017an de bi 2 hevalên xwe re dikeve nava şer û ji bo ku nekeve destê leşkeran, bombeya li ser xwe diteqîne û jiyana xwe ji dest dide. Bav û dayika Dicleyê wiha qala keça xwe kirin: “Çûyîna çiyê xwestina wê bû, li pey xwestina xwe çû.”
Herêma Bedlisê herdem di erdnigariya têkoşîna Kurdistanê de bi nav û lehengên xwe hatiye naskirin. Gelek lehengên li wir hatine dinê û tev li têkoşîna azadiya gelê Kurd bûne. Bajarê Bedlîsê û navçeyên xwe jî yek ji wan deveran e ku di salên 90î de pêkûtî û zilma li ser gelê Kurd zêde bûye. Li Bedlîsê gelek gund tên şewitandin û valakirin. Bi hezaran malbat neçar dimînin ku berê xwe bidin metropolan.
Malbata Arvas jî yek ji wan malbatan e ji ber zextên siyasî neçar dimîne ku di sala 1995an de koçî Stenbolê dike. Malbat ji navçeya Tetwanê ya Bedlîsê ye. 6 zarokên malbatê hene. Velîde Arvas (Dîcle Ela) jî di sala 1990î de li gund wekî zaroka herî biçûk a malbatê tê dinê. Malbat dixwaze navê Welat li keça xwe bike, lê ji ber ku navên Kurdî qedexe ne, rêveberiya Nifûsê navê Welat qebûl nake. Malbat jî neçar dimîne û navê Velîde li keça xwe dike.
Piştî malbat li Stenbolê bicih dibe, Velîde Arvas dest bi dibistanê dike lê hem ji ber rewşa aborî hem jî ji ber nerazîbûna xwe ya li hemberî pergala perwerdehiyê dev ji dibistanê berdide û dest bi kar dike.
Velîde Arvas hem li malê hem jî di nava hevalên xwe de gelek tê hezkirin. Ji ber ku keseke rûken e, herdem derdora xwe kêfxweş dike. Bi dayika xwe re hevaltî dike. Herdem bi dayika xwe re henekan dike û jê re dibêje: “Em hevalên hevdu ne.”
Birayê Velîde Arvas, Fikret Arvas ji ber ku tev li çalakiyekê dibe, tê binçavkirin û 7 salan di girtîgehê de dimîne. Ev hemû kirinên dewletê tesîrek neyînî li ser Valîde Arvas dike û piştî ku rûyê pergalê baş nas dike, berê xwe dide çiyayên Kurdistanê. Di sala 2012an de tev li Tevgera Azadiyê dibe. Velîde Arvas li çiyê navê Dîcle Ela li xwe dike. Di sala 2014an de li Şengalê li dijî êrişên DAIŞê şer dike. Malbat dîmena keça xwe di televîzyonê de dibîne. Velîde Arvas û hevalên wê Berfîn Taşli (Sarîna Amed) û Mûstafa Guneş (Hebûn Amed) di 26ê Cotmeha sala 2017an de li herêma Dorşînê ya navçeya Pasûra Amedê bi leşkerên artêşa Tirk re dikevin şer û heta fişeka dawiyê şer dikin. Velîde Arvas û hevalên xwe ji bo ku nekevin destê leşkeran, bombeyên li ser xwe diteqînin û jiyana xwe ji dest didin.
‘Li pey xwestina xwe çû’
Muzeyyen Arvas anî ziman ku 6 zarokên wê hene û Velîde jî zaroka wê ya herî biçûk e û wiha axivî: “Velîde zarokeke jîr bû. Dixwest bixwîne, lê piştre dev ji dibistanê berda û dest bi kar kir. Beriya ku biçe kar, min wê û xwişka wê rakir. Xwişka wê got Velîde nexweş e, nayê kar. Piştî ku xwişka wê derket, wê jî got, ‘Ez diçim nexweşxaneyê’. Çû û êdî nehat. Min jî got, ‘Oxira te ya xêrê be’. Dîcle wisa çû. Kurê min Fikret jî di nava xebatan de bû. Ji ber ku tev li çalakiyê bû, hate binçavkirin û 7 salan girtî ma. Me li her derê partiyê nas dikir, têkoşîna azadiyê jî bandor li ser ewladê min kir. Çûyîna çiyê xwestina wê bû, li pey xwestina xwe çû. Çûyîn her di dilê wê de bû.”
‘Em bi êşa xwe serbilind in’
Bavê Velîde Arvas, Îhsan Arvas jî diyar kir ku ji ber gundê wan hatiye şewitandin neçar mane ku koçî Stenbolê bikin û wiha qala keça xwe kir: “Zarokeke gelek delal bû. Me gelek jê hez dikir. Li Stenbolê dixebitî û ji bo debara malê diçû kar. Di nava hevalên xwe de jî gelek dihat hezkirin. Piştî 5 salan li çiyê ma di sala 2017an de li Amedê şehîd ket û me wê li gundê xwe veşart. Em bi êşa xwe serbilind in.”
