Dayikên Aştiyê bi mebesta azadiya fîzîkî ya Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan û girtiyên siyasî û ji bo pêkanîna Pêvajoya Aştî û Civaka Demokratîk li Enqereyê ne. Dayikên ji Îzmîrê çûn Enqereyê anîn ziman ku ew ne tenê ji bo Kurdan, ji bo Tirkan û hemû gelên Tirkiyeyê aştiyeke bi rûmet dixwazin û bang li hemû dayikan kirin ku werin destê aştiyê bilind bikin.
Dayikên Aştiyê bi mebesta avêtina gavên berbiçav ên di Pêvajoya Aştî û Civaka Demokratîk de, dabînkirina azadiya fîzîkî û statuya Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan û misogerkirina azadiya girtiyên siyasî beriya ku ji Îzmîrê ber bi Enqereyê ve bi rê bikevin, armanc û daxwazên xwe ji Ajansa Welat (AW) re anîn ziman.
‘Em naxwazin êdî cenaze ji zindanan bên’
Muzeyyen Kortak diyar kir ku dilê dayikan tije ye û da zanîn ku ew naxwazin êdî dayik bi rastî zilm û zordariyan bên û got: “Ev du sal in pêvajoya aşitiyê didome, em dixwazin sozên ku dan serokê me bînin cih. Zindan bi girtiyên nexweş tije ne. Bangewaziya me li rayedarên dewletê bila dayikên ku bi salane zilm û zordariyê dibinin vala venegerînin. Dayikên ku tên Enqereyê çi ji destê wan bê amade ne ku bikin. Em nema êdî dikarin sebir bikin, em naxwazin êdî cenaze ji zindanan bên. Girtiyên ku ji bo ziman, welat û mafê xwe hatine girtin divê êdî bên berdan. Me ti carî ne li rêtî nekiriye, me dewleta kesî ne xwestiye. Em wekheviyê dixwazin. Baran be, berf be, kevir jî bibarin em ê li ber Meclisê bin heta ku sozên bi Serokê me re dane bînin cih.”
‘Heta ku Serok azad nebe ne Tirkiye ne jî Kurd azad dibin’
Medîne Kaymaz jî destnîşan kir ku Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan timî ji bo aştiyê têkoşiyaye û wiha got: “Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan tim ji bo aştiyê têkoşiya û me jî alikariya wî kir. Tişta ji destê wî tê hê jî dike, heta çek jî da şewitandin. Ji berê ve heqê wan nîne ku Serokê me di zindanê de bihêlin. Hem Serok bernadin û hem jî rêhevalên wî, poşmaniyê li tevan ferz dikin. Divê êdî Serok li nav gelê xwe bûna. Serok mala kesî xera nekiriye. Wan tişteke xerab bi serê kesî de neanî tenê doza çand, ziman û welatê xwe kirin. Em malê kesî naxwazin, çavê me ne li dewleta kesî ye em tenê mafê xwe dixwazin. Heta serokê me li wê giravê be, em ê têkoşîna xwe bidomînin. Heta ku serok azad nebe ne Tirkiye ne jî Kurd azad dibin. Ji ber vê çi pêwîst be em ê bikin.”
‘Em ji bo hemû gelan têdikoşin’
Şukriye Tûnç jî diyar kir ku daxwaziya wan a yekane aşitiyeke bi rûmet e û wiha axivî: “Daxwaziya me dayikan aştiyeke bi rûmet e. Em ne tenê ji bo Kurdan têdikoşin em ji bo Tirkan jî û hemû gelan têdikoşin. Gelên Tirkiyeyê jî û yê Kurdistanê bindest in. Lewma em dixwazin dayikên Tirkan jî destê xwe bidin destê me û ji bo aştiyê têbikoşin. Ev du sal in kes şehîd nakeve, em dixwazin wisa bidome. Me ev welat bi hev re ava kir lê tu mafê me nîne divê dawî li vê nêzikatiyê bê anîn.”
‘Ji bo pêkanîna aştiyê pêwîst e Serokê me bê berdan’
Leyla Yuksel jî destnîşan kir ku pêvajoya aşitiyê xitimî ye û ji bo çareserkirina vê yekê berê xwe dane Enqereyê û wiha axivî: “Aştî wekî ku xûya dike xitimî ye, em ji bo nexetime berê xwe didin Enqereyê. Zindanî di rewşeke xerab de ne. Ji bo pêkanîna aştiyê pêwîst e ku kesên di zindanan de bên berdan. Eger niyeta wan li aştiyê hebe, divê serê pêşî Serokê me bê berdan, wekî din aştî pêk nayê.”
‘Çek hatin şewitandin dewlet hîn li benda çi ye?’
Kerîme Evzen jî diyar kir ku tevî gelek bedel û êşa ku wan daye jî ew dev ji daxwaza aştiyê bernadin û ev yek anî ziman: “Pêvajoya Aştiyê gihîştiye astekê lê ev têra domandinê nake. Çek hatin şewitandin dewlet hîn li benda çi ye? Armanca me ya tekane aştî û wekhevî ye. Serê malê 3-4 şehîdên me hene lê em dest ji bangewaziya aştiyê bernadin divê qiymeta vê bangewaziyê bê zanîn. Em êdi naxwazin xwîn birije, wisa tu tişt naçe serî.”
