Dewanê Dêrsimî yê ke boya koyî înan ra yena ra yewe de, dewa Kirkmeşeyî ya Pilûrî de, yew doman qeleme gêno xo dest…
A roje, binê dewe de trajedîyêk qewimîyabî. Vergan bizeke kiştibî, lewra ci ke pawitêne maya xo, çimanê ci ra hêstirî rijîyêne. Domanê qijî nêşika tehamulê nê dîmenî bikero. Kaxize rona verê xo, qeleme girewt xo dest û resmê heyatê xo yo verên viraşt: Di vergî, yew bizeke û lewra ci ya ke bermêne.
O doman ewro serranê xo yê 60î de yew hunermend o; Daymî Arslan, yanî Aşik Daymî.
‘Resm kilama zereyê mi ya bêvenge ya’
Goreyê xebera Ajansa PÎRHA’yî Daymî Arslan ke serranê qijî ra nata hîsanê zereyê xo bi resmî îfade keno, ewro hem nîqaşker o hem zî hunermendêko şarî yo ke cemxaneyan de zakirîye keno.
“Resm viraştiş semedê mi sey duakerdişî yo.”
Daymî Arslan wina qise keno: “Tayî saz cunenê, tayî şîîran nuşnenê, ez zî bi firçeya xo qisey kena. Her resmê mi de kilamêke est a. Zivistanan semtanê Stenbolî yê qelebalixan ra Alîbeykoy de, hamnanan zî dewa xo Kirkmeşe de, cawo ke domanîya ci tede vîyarta, heyatê xo derbas keno. Eynen sey teyranê koçeran…”
Daymî Arslan bi huyayîşî vano: “Wesir ke ame, ez ageyrena dewe, payîz de ageyrena Stenbol. Uca resm, îta tebîet; her di zî mi kenê weye.”
Yew nîqaşker, yew zakir, yew hîkayeya şarî
Mîyanê serran de resmê Arslanî tenya tûwalan ser o nê, cayanê cuyê merdiman de zî ca girewto. Daymî Arslan wina domneno: “Ez keyeyan, restoran, salonanê veyveyî, cemxaneyan rê resm virazena. Her mekanî rê ruhê xo ra parçeyêk veradano; geh silûetanê koyan, geh zî bi dîmenanê ke dewanê Dêrsimî ra îhlam girewto, astaran dêsan açarneno hîkayeyan. Portre virazena, la geh o kes nêno xo ra. O yo ke dayo viraştiş, ecib nêkeno, ez zî dejena. Dima mi va; rîyê herkesî nê, hîsanê înan virazî. Resmê dîmenan mi rê huzur danê. Asmên tu kesî ra nêno, la her kesî rê weş yeno. Resmêk ke mi viraşt, ez tim zereyê ci de kilamêke ronena. Çimkî ez hem hîkaye vacêko dîyarkî hem zî eşnawî ya. Na hîkayeya ke serranê qijan de hêstirê bizekêke de dest pêkerd, ewro rengê xo kena vila keye, zerî û astaranê hezaran merdiman ser. Nê raywanîye de ke koyanê Dêrsimî ra derg bena heta kuçeyanê Stenbolî, Ez hem bi sazê xo hem zî bi firçeya xo dewam keno ke cuye qisey bikero.”
