Roşanê Gaxanî yo ke serra verêne oxir kenê û serra nêwîye ver şonê her hetê Dêrsimî de yeno pîrozkerdene. Şarê Pulurî zî şîyî serê jîyarî çilayî vêşnayî minet kerd û şayîya Gaxanî kerd. Dewijan ra Emre Kaçî derheqê nê kulturî de qisey kerd û wina vat: “Kam ke kulturê xo kerd vîndî, rêça xo welatê xo de nêmanena.”
Qomê Pulurî merkezê Pulurî de şayîya Gaxanî viraşte. Kalê Gaxanî kay kerd, esnafan de barê xo da arê. Heto bîn de zî dewijan nîyazê xo potî û pêro pîya şî jîyare ser. Pîr Zeynel Batarî serê jîyare de çilayî veşnayî û homete rê minet kerd. Dewijan pê minet kerde loqme da û girewt.
Emre Kaç, Pulur de weşîya xo ramneno. Ziwan û îtîqat ser o xêylê xebatê xo est ê. Hetê ra Kalê Gaxanî kay keno, hetê ra zî venga şarê xo dano û vano: “Kam ke kulturê xo kerd vîndî, rêça xo welatê xo de nêmanena.”
Emre Kaçî ziwan û îtîqatî ser o, Gaxanî ser o ajansê ma rê qisey kerd.
‘Ma kulturê xo vîr ra nêkîme’
Emre Kaçî, Gaxane ser o ma rê wina qisey kerd: “Ma na asme ra vanê asma Gaxane. Some jîyar û dîyar ser o, nîyaz vila kenîme, danîme cîranû, minete kenîme. Cem virazenîme. Genîm kenîme danî, pojenîme, zerê bonê de vila kenîme ke zêçê çeyî, risqê çeyê ma jêde bo. Zerê axure de kenîme are. Zerevetî pojenîme, hîre daran kenîme ci, kamcî dar ke vejîya erzenîme axure, verde kamcî biz ame dame înû. Ma pesew ra awe ardêne, serê lojînge ra eştêne cêr. Zerê çeyî gejî kerdêne. Zerê çeyî, awe kerdêne, vatene ke, ‘çîyê giranîye na asme de şêro.’ Kam ke şande rew awe ardêne domananê xo rê, vatêne ke, ‘awa zemzemî ya, kul û dej na awe reyde şono. Kal ma de sey Xizirî yo. Na asme de parsê xo dano arê.”
‘Raya ma rayêda rind a’
Emre Kaç, qiseyê xo peyênî de venga qomê xo dano û wina vano: “Raya xo, xo vîr ra mekerê. Kamî ke zon û îtîqatê xo, xo vîr ra kerd, xo zî vîr ra keno. Ma zon û îtîqat û kulturê xo ra hes kenîme. Nê qiseyê mî raşt ê.”
