Taçê Qazioglu ke Dêrsim de şahidê 38î bîya behsê ê wextî kena û wina vana: “Key ke Cengê Korê ame, merde xo şîyo Korê de bîyo dirbetin. Peyser ameyo, xo na kê giranîya verên neqeleşîya, nafa kî 94 amo. Dewa xo Askîsor ra dewlete ma kerdê teber. Ma bar kerd şîyê Halborî.”
Taçê Qazioglu 90 serrî ya û dewa Halborî ya girêdayeyê merkezê Dêrsim ra ya. Key ke 38 ame, aye doman bîya. La ma û pîyê xo reyde teber de, vêsan û têsan menda. Apê xo ameyo kîştene. Xeylê heşîrîye dîyê. Taçê Qazioglû, çi dîyo çi nêdîyo ajansê ma reyde pare kerdî.
Taçê wina dest bi qiseyanê xo kena: “Key ke Cengê Korê ame, merde xo şîyo Korê de bîyo dirbetin. Peyser amo, xo na kê giranîya verên nêqeleşî ya nafa kî 94 ame. Dewa xo Askîsor ra dewlete ma kerdê teber. Ma bar kerdê şîyê Halborî. 38 de çe pîyê xo de Askesor de bîyîme. Ma xo na doman bîme, sarê ma qir kerdî, ma remay me pir de bî me, kemer de bîme, vêsan bîme, tesan bîme, çi ke xirabin est a ma dî. Pîrê na dewlete tê kişt. Na Halborî tedê pherî nê kîşt.”
‘Sarê Halborî berd Çemê Munzurî de kîşt’
Taçê behsê 38î kena ke şarê Dêrsimî qirkerdişêko senînî ra vîyarto: “Sarê Halborî berd makîna ra kîştê, eştê çem. Sûngû ra kîştê, kemerû ra eştê. Pîyê kalikê ma kîştê. Hîrê apê mi kîştê. Dewe de kes nêmend nê, tê dê pirû ra, kes ne teber ne kî dewe de bimano. Ne kûtê ne dest kê bi kise. Xo darde ne we. Vêsan û têsan mendîme, pirû ra, tirû ra mendî me, ma çi dî çi nêdî.
‘Sarê ma letê 38 de letê Korê de qir kerd’
Sarê ma 38 de zaf qir kerdî, kam ke mend, berdî Korê de qir kerdî. Mêrdeyê mî şî Korê de bî dirbetin. Esker de bî, dewlete girewt, ê berdî. Jû vatena xo ra xo erzeno gonî. Mêrdeyê mî vatene ke ‘dismeno ke pîyê to kiseno, o dismen uca de nêbîyo.’ Zaf bekeşîye dîya, neçarîye dîya. Meyît sere hardî de çar bîyê, înû sere de arava ra şîyê, qonî eştê sere canê ma. Mi ra vatêne ke ma înan nêkerdene ke peyser bîme welatê xo. Uca de ser û ses asme mendî.”
‘Na Korê kotîyo ke sarê ma nême ra nême nêame’
Gazîoqlu: “Dewa ma Askesor 94 de kerde teber, ma bar kerd amêyîme Halborî. Sarê ma ûnca kerdî teber, tayî nê dûrî ra dûrî şîyê. Her jû rûsna yê cayêk. Tepa sarê ma tenê amê. Amey bonî çînê bî, xo rê ca viraşt, kûtê wê tê.
Ma Vamê kê Haştîyê Bero Rena ne Vînî Mê
Ma vamê ke bimirîme welatê xo de bimirîme. Xûn dî, dêz dî ke ûnca vere desû de mendîme. Nayo vêsan û têsan halê ma nîya ro. Haştîye bero ke, tene berîme xo ser. Ma zaf heşîrîya dî. Haştîye bera, tena letê nanê husk borîme. Waştena ma no yo.”
