Cinîyê şavakijî, yew het ra seba cuye xover danê, yew het ra zî bi keda xo cuya xo awan kenê. Întîzar Îlçî hem deyîrbaz a hem zî zozanî de bi keda xo xebityena, Întîzar Îlçî va ke koçerî de camerd nê cinî binê zilmî de ya û dîyar kerd ke ê hem ezîyet ancenê hem zî deyîranê xo vanê.
Şavakijan bi karê heywangerîye debara xo kenê, şavakijan seba vejyayîşê zozanî hadreyîya xo kerd, kelmelê xo barê kamyonan kerd û kewtê rayîrî. Cinîyê her warê cuya de problem ancenê, cinîyê şavakijî her roj nêzdî miqateya 100 mêşna kenê.
58 serra Întîzar Îlçî, zimistan de bi keyeyê xo dewa Celadorê Pertaxê Dêrsimî manena, wisar de zî bi seyan heywanê xo bena zozanê Dêrsimî ra. Întîzar Îçlî yew het ra deyîrbazî kena, yew het ra zî bi keda xo xover dana.
Întîzar Îçlî domanîya xo ra nika deyran goştarita û babete ser o ajansê PÎRHA’yî ra qise kerd.
Întîzar Îçlî va ke maya mi her tim deyîr vatine, derdê xo bi rayîrê deyîre ardê ziwan û wina va: “Seba nîzamkerdişê heywanan ma zopa hetê xo de kiriştine û ra ra mi no zopa zî sey tembûr dayne piro. Domanîya xo ra nika ez deyran goşterena û vana. Ma çadirê xo Koya Mîlanî de ronenê, saetê ser sibeyî de wardenê û ma çirran ra awa xo anenê. Ma nanê pawcenê, peynî zî ma şîrê xo kenê peynîr. Mêşnayê xo zî qesnenê, tuccarê ke yenê peynîrê ka ma viraştê, gênê. Demê maya mi de feqîrî û veşanî estbî. Bi zehmetî ma debara xo kerd. Şew û roje ma mêşnayan çerênenê, zimistan de karê ma beno kêm.”
Ma goreyê demo vîyarte kêm xebityenê
Întîzar Îçlî aşkera kerd ke pîyê ci waşto, keso ke hes nêkena ra bido ci la a 16 serra xo de peynîya heskerdeyê xo şîya û wina domna: “Koyê Munzurî de daweta mi viraştê, vistireyê mi, mi ra tade kerdê û no ser pîyê mi waşt, mi tepa bîyaro la mi nêwaşt tepa şîra. Hewna ma destpê karê zozanî kerd, mîyanê karê ma de pankkerdişê axir û tepike, dekkerdişê simêle est ê. Ma nika tikey rehetî ra resayê, çimkî ma nika bi ereba şonê seba girewtişê kelmelê xo. Ma demo verên de nanê xo durum kerdinê, ma nêwaştine zereyê ci peynîr zî ronê, çimkî ma waştê tasarruf bikê. Koçerî de nê camerd, xususî cinî teda vînena, camerdî qet karê ma nêhesibnenê.”
Întîzar Îlçî bal ant zehmetîyê ke koçeran ancenê û wina domna: “Nê peynîrê ma, nê zî heywanê ma pere kenê. Ma rê erjan gênê la vaya roşenê yanî tuccar qezenc kenê. Kêna ke biwana û ewta ra şîra, xeles bena la kêna ke bimana binê zilmî de manena. Ma derdê xo bi rayîrê deyîre anenê ziwan.”
