DEM Partiyê encamnameya civîna Meclisa Partiya xwe eşkere kir. Di encamnameyê de girîngiya statuya Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan û têkoşîna hevpar a demokratîk hate destnîşankirin û ev yek hate gotin: “Parastin û pêşvebirina zemînên têkoşîna hevpar, yek ji peywirên sereke yên vê serdemê ye.” Di encamnameyê de bang li hêzên yên Kurd hate kirin ku ji bo yekîtiyê li ser zemînek hevpar bicivin û her wiha hate gotin ku divê mafên neteweyî, çandî û demokratîk ên hemû gelên li herêmê bê naskirin.
Meclisa Partiyê ya DEM Partiyê di 7 û 8ê Mijdarê de li Navenda Giştî ya li Enqereyê civiya bû. DEM Partiyê encamnameya civînê bi raya giştî re parve kir.
Encamnameya civîna rêveberiya Meclisa DEM Partiyê bi vî rengî ye:
“Meclisa Partiyê, civîna xwe ya duyemîn a piştî kongreyê bi bîranîna hevalên me Tuncer Saglam û Nesrin Aslan da destpêkirin û geşedanên siyasî, aborî û civakî yên li Tirkiye, Rojhilata Navîn û cîhanê diqewimin bi awayekî berfireh nirxandin. Bi hişmendiya perspektîfa siyasî û berpirsyariya dîrokî, ji bo nexşerêya têkoşînê ya serdema pêş ev encamên jêrîn hatin diyarkirin:
*Cîhan di serdemekê re derbas dibe ku tê de daxwazên gelan ên ji bo aştî, wekhevî, azadî û demokrasiyê diqelibin polîtîkayên şer, tundûtûjî û hegemonyayê yên ku ji hêla desthilatdaran ve tên meşandin. Li dijî xizanî, bêkarî û newekheviyên ku ji hêla pergala kapîtalîst ve kûrtir bûne, ji Fransayê bigire heya Sirbistanê, ji Amerîkaya Latîn bigire heya Ewropayê tevgerên ciwanan, karker û gelan derfeta jiyaneke demokratîk û wekhev nîşan didin. Piştevaniya bi têkoşînên li dijî kedwarî, zordarî, cudakarî û bêhiqûqiyê re helwesta me ya bingehîn e.
Li Rojhilata Navîn polîtîkayên şer ên li dijî Îranê, şerên ku ji Filistînê heya Libnanê, ji Sûriyeyê heya Yemenê diqewimin û lêgerînên ji bo tifaqên herêmî, îradeya gelan û siberoja wan a demokratîk tehdît dikin. Tirkiye li şûna ku bibe beşek ji van polîtîkayan, divê ji bo aştiya herêmî, wekheviya gelan û çareseriya demokratîk berpirsyariyê bigire ser milê xwe. Em li dijî Peymana Mekkeyê, Peymana Bedîrê û têkiliyên nû yên ku bi hêzên herêmî re tên pêşxistin derdikevin; ji ber ku ev xetereya beşdarbûna polîtîkayên şer û hegemonyayê dihewînin. Siberoja Rojhilata Navîn a pirzimanî, pirbawerî û piralî ne di tifaqên leşkerî û polîtîkayên mezhebî de ye, siberoja Rojhilata Navîn bi wekheviya gelan û vîna gelan a azad dikare bê avakirin. Divê mafên neteweyî, çandî û demokratîk ên hemû gelên li herêmê bê naskirin.
* Ji bo siberoja hevpar û parastina destkeftiyên gelê Kurd, xwedî girîngiyeke dîrokî ye ku cudabûnên siyasî yên li Herêma Kurdistanê bê derbaskirin û yekîtiya hêzên siyasî yên Kurd bê avakirin. Divê neyê hiştin ku cudabûnên siyasî, vîna hevpar a gel qels bikin. Em bang li hemû hêzên siyasî yên Kurd dikin ku bi danûstendinê cudabûnên xwe derbas bikin û li ser zemîneke hevpar ji bo yekîtiya gelê Kurd bicivin.
* Pêvajoya Aştî û Civaka Demokratîk, ji bo siberoja demokratîk a Tirkiyeyê derfeteke dîrokî ye. Pêşketinên ku ji bo rawestandina şer û tundiyê derketine dikarin veguherin aştiyeke mayînde. Ev yek bi berfirehbûna kanalên siyasetê yên demokratîk û beşdarbûna hemû hêlên civakê ve girêdayî ye. Pêvajo ne tenê têkildarî hin aliyan e, têkildarî siberoja hevpar a hemû civakê ye û berpirsyariyê dide ser milê hêzên demokrasiyê.
Ji bo qonaxa duyemîn a pêvajoyê divê pêngavên siyasî û hiqûqî demildest bên avêtin. Divê pêwîstiyên rêziknameya qanûnî ya ku di Meclisa Mezin a Neteweyî ya Tirkiyeyê (TBMM) de hatiye qebûlkirin bên pêkanîn, misogeriyên hiqûqî yên li gorî pêwîstiyên pêvajoyê bên çêkirin, di serî de mafê hêviyê û statuya birêz Abdullah Ocalan hemû pirsgirêkên bingehîn bên çareserkirin. Dawîanîna rejîma qeyûman, naskirina vîna gel, pêkanîna biryarên Dadgeha Destûra Bingehîn (AYM) û Dadgeha Mafên Mirovan a Ewropayê (DMME), misogerkirina mafê jiyan û tenduristiyê yên girtiyên nexweş; pêwîstiyên bingehîn ên demokratîkbûnê ne.
Aştî ne tenê danîna çekan e; rûbirûbûna bi heqîqetan re, avakirina hemwelatiya wekhev, maf û azadiyan, edaletê û civaka demokratîk e. Çareseriya demokratîk û aştiyane ya meseleya Kurd, yek ji şertên bingehîn ên veguherîna Tirkiyeyê ya ber bi komareke demokratîk û civakî ve ye. Partiya me, di helwesta xwe ya avaker û berpirsiyar de bi biryar e ji bo ku ev derfeta dîrokî bigihîje serkeftinê.
* Li hemberî hewldanên ku dixwazin muxalefetê parçe bikin, têkoşîna hevpar a hêzên demokrasiyê ya Tirkiyeyê girîngtir bûye. Armanca me ya bingehîn ew e ku hêzên çep, sosyalîst, demokrat û pêşvexwaz cudahiyên xwe biparêzin û li ser armancên demokratîk ên hevpar bigihîjin hev. Her wiha em dixwazin têkoşîna demokrasiyê bi saziyên siyasî ve sînordar nemîne û veguhere têkoşîna hevpar a hemû astên civakê. Parastin û pêşvebirina zemînên têkoşîna hevpar, yek ji peywirên sereke yên vê serdemê ye.
* Enflasyon, bihabûn, bêkarî û xizanî şert û mercên jiyanê yên gel giran dikin, polîtîkayên aborî yên desthilatê jî berjewendiyên sermayeyê diparêzin. Talankirina çavkaniyên giştî ya bi rêya fonan û têkiliyên desthilatê, neheqiya vê pergalê nîşan daye. Divê berpirsyar bên eşkerekirin; divê neyê hiştin ku bacên nû û barên aborî li ser milê gel bên barkirin. Li dijî budçeya 2027an a ku karker, kedkar, jin, ciwan û teqawidan tune dihesibîne, daxwaza me ew e ku divê budçe ne ji bo şer û sermayeyê, ji bo gel bê çêkirin. Di vê çarçoveyê de; Girîng e ku kampanyaya me ya Nan, Aştî û Dadê bigihîje malên karkeran, zeviyan, dibistanan, nexweşxaneyan û hemû qadên hilberînê; divê em têkiliyên xwe bi rêxistinên ked û pîşeyî re xurt bikin û daxwazên karker, teqawid, cotkar û xizanan li ser xeta têkoşîna hevpar bikin yek. Ji bo mafê kedê, jiyaneke mirovane û edaleta civakî têkoşîna rêxistinbûyî bingeha me ye.
* Li dijî mêrperestiyê û mêtingeriya kapîtalîst, têkoşîna jinan a ji bo wekhevî û azadiyê, di avakirina civaka demokratîk de diyarker e. Têkoşîna li dijî tundiya mêran û dewletê ya li ser jinan, têkoşîna li dijî neheqiyên aborî û civakî û têkoşîna li dijî cudakariya li hember jinên astengdar; bi îrade û hêza rêxistinbûyî ya jinan dê pêş bikeve. Ji ber ku jin avakerên Pêvajoya Aştî û Civaka Demokratîk in. Di çarçoveya 25ê Mijdarê Roja Têkoşîna li dijî Tundiya li ser Jinan a Navneteweyî de, têkoşîna hevpar a bi tevgerên jinan re, zemîneke girîng e ji bo daxwaza jiyaneke bê tundî, bê mêtingerî û wekhev.
Piştevaniya bi têkoşîna ciwanan a li dijî xizanî, bêkarî û bêsiberojhiştinê re; firehkirina qadên ku ciwan dikarin gotin, îrade û hêza xwe ya rêxistinbûyî derxin holê, erka me ya bingehîn e. Ji zanîngehan heya ciwanên karker û bêkar, heya jinên ciwan, pêşvebirina têkiliyên bi hemû ciwanan re û xurtkirina rêxistinbûyîna ciwanan a li her bajar û navçeyê pêşîniya me ye.
Em li dijî wêrankirina ekolojîk û veguhastina xwezayê bo sermayeyê, têdikoşin. Di pêvajoya COP31ê de divê sedemên rastîn ên krîza ekolojîk û polîtîkayên pargîdaniyan ên ji bo berjewendiyê bên teşhîrkirin. Girîng e ku têkoşînên ji Çiyayên Kazê heta Cûdiyê, ji Akbelenê heta Gimgimê û Çobantepeya Ordûyê bên hevparkirin. Divê em bi rêxistinbûyîneke xurt li Lûtkeya Avhewayê ya Gelan û li mitînga “Em Jiyanê Diparêzin” ku dê di 14ê Mijdarê de li Antalyayê bê lidarxsitin xwedî derkevin.
* Meclisa Partiyê, li hember hewcedariyên serdema nû, nûjenkirin û pêngavan ferz dibîne. Derbaskirina kêmasiyan, pêşvebirina têkiliyên civakî û kapasîteya têkoşînê, cîbicîkirina çanda xebata hevpar û gihîştina beşên nû yên civakê, bingeha vê nûjenkirinê ne. Têgihîştina rêxistinbûnê ya ku ji herêmê heya navendê beşdariya demokratîk bingeh digire, bi gel re têkiliyên rasterast datîne û beşdariya çalak a jin û ciwanan misoger dike; divê ji taxan heta kargehan, ji qadên kedê heta zanîngehan di hemû qadên jiyanê de bersivê bibîne. Armanca komara demokratîk, demokrasiya radîkal û civaka demokratîk; xurtkirina xwerêxistinkirina civakê, yekîtiya hêzên demokrasiyê û veguherîna îradeya hevpar a gelan bo hêza siyasî ferz dike. Siyaseta tifaqan divê bi serdemên hilbijartinê re sînordar nemîne û bi perspektîfa têkoşîna hevpar û veguherîna civakî bê pêşxistin.
Encam
Meclisa Partiyê, peywirên serdema nû li gor berpirsyariya dîrokî ya partiya me û bendewariyên gelan diyar kirine. Yekkirina angaşta me ya siyasî bi têkoşîna civakî re, derbaskirina sînor û kêmasiyên me yên rêxistinî, xurtkirina têkiliyên me yên bi gelan re û pêşvebirina îradeya têkoşîna hevpar; berpirsyariya bingehîn a vê serdemê ye. Hêza civakî û tecrûbeya têkoşînê ya ku dikare vê siberojê ava bike heye. Niha peywira me ew e ku em vê hêzê bikin yek, birêxistin bikin û bibin dînamîka pêşeng a veguherîna demokratîk. Em ê bi hemû rêxistin, hilbijartî û hevalên xwe re têkoşîna xwe ya aştî, demokrasî, azadî û edaleta civakî mezin bikin.”
