Cemal Sarîyo ke weşîya xo dewa Kulîlîka de ramneno, dewa xo ra bar kerdo şîyo Bursa. Xeylê serrî Bursa de mendo, tepa ameyo dewa xo. Xerîbîye de welatê xo ûnîtene ser o wina vano: “Ma welatê xo ser o zaf şuwareyî vatêne.”
Hunermendo Dêrsimij Cemal Sari, weşîya xo dewa Kulîlîka de ramneno ke girêdayeyê Dêrsim a. Uca ra zî bar keno şono Bursa. Bursa de mendiş ci rê giran yeno. Xeylê serrî yo ke dewa xo ser o şuwareyan vano, xerîbîye ûnîto. Dima ra şono dewa xo. Cemal Sarîyo ke Şûare Bilbilo û dewa xo ser ma rê qisey kerd.
‘Ma xerîbîye ser o xeylê şuwareyan vanê’
Cemal Sari, Şuare Bilbilo ser o qisey keno û wina vano: “Nameyê na dewe, Kulîlîk o, yeno maneyê rîndekîye. Cayê çîçegan o. Tepa nameyê dewe vurîya bi Kûlîk. Ma dewa xo ra bar kerdîme şîme Xerîbîye. Na şuware seba xerîbîya xo ser o vat. Keyeyê xo de, qato dîyin de nîştane ro, desta sodîr bî. Bûlbûle wanena, jûye vindena, tepa jûye bîn wanena. Mi va ke, na Bilbile de şer ke, seveta jû Gûlê sûre cîgere xo qilaşîye ra. Ma welatê xo caverda ameyîme îta, derdê ma û yedî je jûmînî yo. Tepa na kilame nûşte. Xeylê serrî yo ke, nê kilamanê xo wanenê. Derdê ma û derdê Bilbile sey jûmînî yo. Bilbîle venge deste sodîr yo, Pelge de Gûla Sur ser waneno. Ez û venge desta sodîr yo. Bîlbil, vana sodir rew bêro, ma kî welatê ma ser o wanenîme. Ma je Pepûg dîyar dîyar wanenîme.”
‘Harde pî û kalikê ma rê rind yeno’
Cemal Sari, peynîya qiseykerdîşê xo de wina vat no: “Ma zaf Xerîbîye anta. Des û di ser raver ameyîme welatê xo. Ma pira bimge sane ci. Bonê xo viraşt. Weşîya xo ramnenîme. Ma murodo xo gûret, ûnca ke şîme xerîbîye kilamê xo ûnca vame. Ameyîme harde pî û kalikê xo. Êdî nê kilamanê xo nîvanîme. Ez ke serro newe amo mîre serre mi pers kerd. Cî rê vatene ke, hazar serrî der o. Ci ra, hînî vatêne. Pîyê kalikê ma hazar serrî yo ke nê welatî de weşîya xo ramnenê. Îta de her çîyê ma verde ra. Îta de şabîyîme, îta de bermayîme. Nika her çi, mi de ame zon. Nê welatê ma cayê de şaîran o. Xeylê tenê ameyî şîyê.”
