Êlih – Dewa Tilhesenî ya Kercewsî de bi ameyîşê aşma teşrîna verêne hemwelatijan dest bi karê xo yê mehsereyî kerd. Hemwelatij Edîp Aslanî ke serran o şono mehsereyî ser, dîyar kerd ke dimso ke herêma Torî de virazîyeno, cayêkê Kurdîstanî de nêvirazîyeno.
Zaf cayanê Kurdîstanî de her serre bi ameyîşê mewsimê payîzî dewijî dest bi kar û xebatanê mehsereyî kenê. Hemwelatijê ke serrêk rezanê engûran rê ked dayê, êdî seba arêdayîş û berardişê keda xo kewenê hereket. Helbet engûrî ra zaf cureyê çîyan yenê viraştiş la herêma Torî de zafêr dims, mewîj, bastîq û meşlule yenê viraştiş. Hemwelatijê dewa Tilhesenî ya qezaya Kercewsî ya Êlihî zî bi ameyîşê mewsimê payîzî kewtî rezanê xo û dest bi arêdayîşê engûran û ronayîşê mehsereyî kerd.
‘Herême de nêzdîyê 17 çeşîdê engûrî est ê’
Edîp Aslanî ke serran o dewe de bi karê citkarîye û viraştişê berardişanê rezî reyde meşgul beno, dîyar kerd ke herêma Torî de engûrê Mezroneyî zaf name û veng dano û wina vat: “Ma eşkenê vajê ke engûr û dimso ke herêma Torî de virazîyeno, tu cayêkê Kurdîstanî de nêvirazîyeno. Rezêkê ma est bî; ma hûmarit, nêzdîyê 17 cureyî engûrî tede est bîyî. Tayê cayan de engûrê sîyayî ra şerab yeno viraştiş, tayê cayan de zî kenê dims; la şîrinîya engûrê Mezroneyî çîyêko cîya yo. Yew sebebê aye hewaya aye ya, yew tîja aye ya, o bîn zî no yo ke her çar mewsiman vînena.”
‘Kedêk û xebatêka pîle yena dayîş’
Edîp Aslanî dewamê qiseykerdişê xo de da zanayîş ke heta ke mehsere ronenê, mîyanê rezan de zaf kar û baran kenê û derheqê xebatanê xo de wina vat: “Mîyanê rezan de kedêk û xebatêka pîle yena dayîş. Dima heta aşma teşrîna verêne ma pawenê û wexto ke aşme ra çend rojî vîyarenê, ma dest bi mehsereyan kenê. Êdî tayê şonê mîyanê rezî û engûran çînenê, tayê zî engûran pelçiqnenê û kenê şîre. Badê pelçiqnayîşî ma şîreyî ronenê adirî ser û êdî saetan girêno. Wexto ke girêno zî ma saetan verê ey de vindenê û qilêrê ke kewena rîyê şîreyî ser, pêro yenê pakkerdiş. Ganî girênayîş rind bêro kerdiş. Eke zaf bigirêyo, dims sîya beno û veşeno. Eke girênayîşê dimsî rind mebo, tamê ey zî xirab beno; coka ganî merdim her deqe ey ra hişyar bo.”
‘Teferuatê viraştişî zaf ê’
Edîp Aslanî îfade kerd ke viraştişê bastîqî zaf zehmet o û behsê zehmetîya viraştişê bastîqî kerd: “Şîreyo ke ma seba dimsî kelnenê, eynî wextî de ma ey ra bastîq û meşlulan zî virazenê. Badê ke şîre girêno, ma ardî kenê mîyanê awa serdine û erzenê mîyanê şîreyî. Badê ke şîreyê bastîq û meşlulê gozan hazir beno, ma dest bi viraştişê înan kenê. No kar viraştişê dimsî ra zehmetêr o. Wexto ke bastîq huşk beno, ma ey sey nuşteyan û çargoşe birnenê. Seba meşlulan zî ma verê cû gozanê xo kenê laya û çend rey kenê mîyanê şîreyî û vejenê. Heta ke şîre rind gozan ra bigîro, ma înan ancenê û ronenê ver tîje.”
‘Semedê zehmetîye viraştişê bastîqî kêmî bîyo’
Edîp Aslanî peynîya qiseykerdişê xo de dîyar kerd ke serranê peyênan de viraştişê bastîq û meşlulan kêmî bîyo û wina vat: “Serranê vîyarteyan de ma tîya heta tonêk bastîq yan zî kesmeyê qalinî viraştêne. La êdî semedê zehmetîyanê înan viraştişê înan zî kêmî bîyo. Sewbîna huşkkerdiş û rotişê înan zehmetêr o. Dims rew yeno rotiş; coka ma zafêr dims virazenê.”
