Komelê êzidîyî de Roj her çik a. Bawerîya êzidîyan de Roj bi nameyê ‘Çavê Şêsims’ yeno îfadekerdiş, no ser yeno vatiş ke Şêsims dayîka xoza ya. Demê ma verê xo bidê xorînîya Êzdîtayê, ma eşkenî bivajî ke xo bi xoza ra kerdî yew û yewin komelî ke bi tincê Roje ra cuyenî û hes kenî.
Tincê Roje mizgînîya roşnî ya, weşikî û zafbîyayîşî ya. Na nimiteyîya cuya ya. No ser va, varan, roj, aşm, estar, aw, herra û adir pîroz ê. Komelê êzidî sey qewmê Roje yeno naskerdiş, avzelo ke merdim girêdeyîya ci ya bi Roje ra bivaja. Qey wina qedir û qîmet danî Roje, teberê Roje xoza zî seba komelê êzidî pîroz a.
Bawerîye de Şêsims çi yo?
Goreyê xebera Rojnewsî Mîyanê komelê êzidîyan de zaf nîşan û zîyaretgehê xo est ê. Her wina nîşanê Şêsims û Qubê Şêsimsî est ê, no nîşan tena Şengal, Laleşa Nûranî, Başiqa û zaf cayan de zî sey Welat Şêx û hîrê dorûverê cîya yê Şengalî est ê.
Şêsims ne kesêk ne zî zindîyêk a, a çimeyana ganîyî ya. Dayîka xoza û dergûşê heme merdimîyî yo. Şêsims maneyê Roje yo.
Eynî demî de qewl û beyt zî ser Şêsimsî est ê, çiqas avzelî dayî roje û xozayî rê.
Ma beyta sibayî ya zî Şêsimsî biewnî:
“Wê kêm, hiltê șemse,
Me wê nediye tu kese,
Weke bave, weke pise,
Sinetxanê nav dikirê Şêxşims xalise.
Wê kêm, hiltê tave,
Hetanî here ava,
Sinetxane nav dikirê Şêxşims tebabe.
roj hatîye erşane,
Hilatiye manga girane,
Nûr, nedera Şêxşims daye masîyê binê behrane.
roj hatîye erşa ser mîra,
Wa feqîra jê xeberda
Nûr, nedera Şêxşims ezmana daye erda”
Roj komelê êzidîyan de her çik a, no ser zî her cayî ra vengê xo resnenî Şêsimsê rê.
